الهم ارزقنی محبت الحسین

                         الهم ارزفننی زیارت الحسین

                         الهم ارزقنی شفاعت الحسین

نام : عباس

کنیه : ابوالفضل

لقب : منیر،قمر،سقا،صالح،باب الحوائج و علمدار کربلا

ولادت: 4شعبان سال26 ه.ق

فرزندان: 1- عبیدالله 2- حسن 3- محمّد 4- قاسم 5- فضل الله 6- یک دختر که نامش معلوم نیست

همسران:

1- کبابه بنت عبیدالله ، که مادر فضل الله و عبید الله است.

2- اُم ولد مادر حسن، قاسم(عبدالله) ،محمّد و دختر است.

نام پدر: علی بن ابی طالب (ع)

نام مادر: ام البنین دختر حزام بن خالد ( ام البنین کلابیه)

********************************

محدّث و فقیه ربانی، مرحوم ملا حبیب الله کاشانی می نویسد : حضرت عباس(ع) پس از آنکه مشک را پر از آب کرد و روانه خیمه ها شد دشمنان سر راهش را گرفتند.....آن حضرت از هر سو به دشمن حمله می کرد و مثل مور و ملخ آنها را پراکنده می ساخت و چنین رجز می خواند :

در قیام کربلا و حادثه ی عاشورا از آغاز تا پایان مجموعه ای از حوادث و صحنه های دلپذیر و دلخراش دیده میشود که بعضی از آنها سرشار از انسانیت و جوانمردی و بعضی هم بیانگر خیانت و قساوت بنی امیه بود.در اینجا به بیان مختصر این حوادث میپردازیم....

صحنه های نورانی و به یاد ماندنی

خدا پرستی و عبودیّت؛

اطاعت و فرمانبری؛

تبعیض ستیزی و قومیت زدایی؛

حریت و آزادگی؛

وفاداری؛

ایثار و شهادت؛

صبر و بردباری؛

دگر گونی و راه یافتگی؛

راز داری؛

دین محوری و عاطفه ستیزی(در حمایت از دین)؛

محبت و مودت؛

حق شناسی و قدر شناسی؛

صحنه های ظلمانی و فراموش نشدنی

خروج اجباری از مدینه؛

تحمیل جنگ نابرابر؛

بستن آب؛

تهاجم و حملات گروهی؛

شهادت جانسوز اطفال؛

شهادت کهنسالان؛

شهادت غمبار یگانه یادگار پیامبر(ص)؛

مثله و قطعه قطعه کردن بدنها؛

سنگباران کردن؛

بریدن و بر سر نیزه کردن سرها؛

رها گذاشتن بدنهای پاک روی زمین؛

تاختن اسبان بر بدنها؛

عبور دادن مصیبت زدگان در کنار قتلگاه؛

غارتگری اموال؛

آتش زدن خیمه ها؛

به اسارت گرفتن اهل بیت(ع)؛

تبلیغات تحریف کننده علیه امام حسین(ع)؛

موارد فوق هر یک در جایگاه خود نیاز به توضیحاتی مفصل دارند،اما در اینجا تنها به توضیح مختصری در مورد جنایت بسته شدن آب بر اهل بیت امام حسین(ع) توسط لشگر عمر سعد می پردازیم..

بستن آب

در روز هفتم ماه محرّم الحرام ، عمر بن حجاج با پانصد سوار، مامور نگهبانی از شریعه ی فرات گردید و آب به روی اهل بیت(ع) بسته شد.از شیوه های ناجوانمردانه لشگر عمرسعد ، بستن آب به روی فرزندان پیامبر(ص) بود.از روز هفتم کار اهل بیت(ع) دشوار شد.تنها یاران اباعبدالله(ع) در چند مورد در شرایط بسیار سخت و خطرناک توانستند مقداری آب بیاورند.یکی از کسانی که در این راه به شهدت رسید حضرت عباس بن علی(باب الحوائج،ابالفضل العباس) علیه السلام بود که «سقا» و آبرسان نامیده می شد.

آن بزرگوار در شب تاسوعا یا عاشورا ، با سی نفر سواره و بیست نفر پیاده، روانه ی فرات شدند و مشک ها را پر از آب کرد به سوی خیمه ها بازگشت ، دشمنان سر راه ان ها را گرفتند و جنگ سختی در گرفت که جمعی از آنها کشته شدند.آنها مشک های آب را به خیمه رساندند و امام حسین(ع) و سایر اهل بیت (ع) از آن آب آشامیدند.

پس از آن دیگر ، یاران اباعبدالله نتوانستند آب به خیمه ها بیاورند لذا کار بر آنان و زنان و فرزندان بسیار سخت شد به طوری که در روز عاشورا همه ی آن 72 نفر با لب تشنه به شهادت رسیدند.حضرت عباس(ع) در آن لحظات آخر کوشید آبی برای لب های تشنه ی خیمه نشینان به ویژه طفلان بیاورد که به شهادت جانسوزش انجامید و علی اکبر(ع) نیز در گرما گرم جهاد نزد پدر آمد و عرض کرد:پدر جان! شدت تشنگی مرا کشته و سنگینی اسلحه مرا به زحمت انداخته است. از مصایب جانکاه دیگری که اتفاق افتاد شهادت طفل شش ماهه امام حسین(ع) است که از شدت تشنگی ، در آستانه ی مرگ بود که امام حسین(ع) او را در آغوش گرفت و به سوی لشگر دشمن رفت،خطاب به آنان فرمود:

   آیا او را نمی بینید ، چگونه از شدت حرارت و تشنگی ، دهان را باز و بسته می کند.....

منبع:نهضت عاشورا،ابوالفضل بهشتی، ص 217،214،180

یاد کردن امام حسین(ع)هنگام نوشیدن آب

((شیخ مفید)) نقل می کند:ابن زیاد طی نامه ای برای عمر سعد نوشت که بین حسین و یاران وی وآب فرات فاصله بینداز و حائل شو و کار را بر ایشان سخت بگیر!مگذار که یک قطره آب بنوشند.عمر سعد سه روز قبل از شهادت امام حسین(ع) پانصد سوار را بر شریعه گماشت و اب را بر روی آن حضرت و همراهانش بست. در روایت وارده در مرورد حادثه ی کربلا و شهادت امام حسین(ع) ،از داستان گفتگوی جبرئیل و آدم(ع) و یادآوری آن حادثه توسط پیامبران به ویژه پیامبر خاتم(ص) و نیز ائمه معصومین تا یاد کرد حضرت ولی عصر(عج) از مصایب جدش حسین(ع) آمده است و بیشترین مصیبتی که تکیه کلام آن بزرگواران بوده ، مصیبت تشنگی امام حسین(ع) و یارانش به ویژه مصیبت تشنگی طفل شیرخوارش علی اصغر(ع) است.از زبان امام حسین(ع) خطاب به شیعیانش وارد شده است که فرمود:

            شیعیان من!هنگام نوشیدن آب گوارا،از تشنگی من یاد کنید...

منبع:نهضت عاشورا،ابوالفضل بهشتی، ص171

پي نوشتها :

(1) بحارالانوار، ج 45، ص 145.
(2) همان، ج 45، ص 140) به نقل از: امالى صدوق، ص 231).
(3) سيدبن طاووس، اقبال الاعمال، ص 588.
(4) شهيد قاضى طباطبايى، تحقيق درباره اولين اربعين حضرت سيدالشهداء، ج 3، ص 304.
(5) لهوف، ص 232. البته با صراحت نام امام سجاد) ع (را نمى‏آورد.
(6) اقبال الاعمال، ص 885.
(7) امينى، محمدامين، مع الركب الحسينى، ج 6، ص 324 به نقل از: مقتل الخوارزمى، ج 2، ص 75.
(8) همان، ص 324 و 325.
(9) بحارالانوار، ج 45، ص 145.
(10) همان، ج 45، ص 178 به نقل از: كامل الزيارات، ص 34 و كافى، ج 4، ص 571.
(11) همان، ص 178 و ر. ك: مع الركب الحسينى، ج 6، ص 325- 328.
(12) بحارالانوار، ج 45، ص 145.
(13) همان، ص 178.
(14) تذكرة الخواص، ص 259 به نقل از: مع الركب الحسينى، ص 329.
(15) ابن سعد، طبقات، ج 5، ص 112.
(16) مع الركب الحسينى، ج 6، ص 330 و 331.
(17) مع الركب الحسينى، ج 6، ص 331- 335.
(18) همان، ص 334 به نقل از: تذكرة الخواص، ص 265.
(19) البداية و النهاية، ج 8، ص 205.
(20) مع الركب الحسينى، ج 6، ص 337.
(21) امين عاملى، سيدمحسن، لو اعج الاشجان فى مقتل الحسين) ع (، ص 250.
(22) بحارالانوار، ج 45، ص 144.